Richard Cuperus

vader van Bente (groep 4) Prof Wassenbergh skoalle in Lekkum


Vorige week fietste ik met mijn dochter van net 8 jaar naar school toen ze vroeg: “Wit heit wol wat de Ramadan is?” Ze is me het toen haarfijn gaan uitleggen en eindigde met het Suikerfeest waar ze wel aan mee zou willen doen. Hier denk ik aan bij gelijkwaardigheid, vrijheid en ontmoeting. Een jong kind dat zonder te oordelen weet dat het bij alle vriendjes en vriendinnetjes thuis weer anders gaat en daar wel aan mee wil én mag doen.

Ik weet nog goed dat mijn partner en ik een paar jaar terug een besluit moesten nemen over naar welke basisschool onze dochter zou gaan. We hadden keuze uit een paar scholen bij ons in de buurt met en zonder een christelijke basis. Al na een eerste bezoek was duidelijk dat er een paar scholen afvielen. Er hingen grafieken aan de wand met prestaties van alle leerlingen naast elkaar. Het was zo één oogopslag duidelijk welke leerlingen op sommige gebieden minder ver waren dan andere kinderen. Het kwam op mij over als het kind als prestatie-indicator… een metertje waarop je moet sturen zonder wellicht echt goed naar het kind te kijken. De waarde van een kind uitgedrukt in cijfers.

Onze dochter zou in geen geval met haar prestaties aan de wand komen te hangen; ze is wie ze is en niet wat ze kan. Dit vonden we bij de Prof. Wassenbergh skoalle. Het was voor ons direct bij binnenkomst al duidelijk dat de kinderen hier echt gezien en gehoord worden.

De visie van Reggio Emilia is de grondslag van de school. Maar een visie hebben en ernaar handelen kunnen soms twee verschillende dingen zijn. Zo is onze dochter Friestalig en wordt ze door haar Friestalige juffen en meesters in het Fries aangesproken waarmee ze een belangrijke bijdrage leveren aan haar tweetaligheid.

Bij binnenkomst oogde het gebouw krap en heerste er ogenschijnlijk een beetje chaos. Maar de kinderen zijn vrij en blij en kennen elkaar van jong tot oud. De leerkrachten zijn ontzettend betrokken en hecht met elkaar en de kinderen. De omgeving is rustig en nodigt uit om erop uit te trekken om andere mensen te ontmoeten en in de natuur te zijn. Er gaat eigenlijk geen dag voorbij waarop onze dochter niet blij naar school gaat of van school thuis komt.